Weblog van psycholoog Marcelino Lopez

Marcelino Lopez Welkom op het weblog van psycholoog Marcelino Lopez, mede-eigenaar van RelatieKlik en Knuz, tekstschrijver en zelfstandig coach te Amsterdam.

Dit blog is een klankbord voor onze gratis relatiesites RelatieKlik en Knuz: een ideaal medium om mijn kronkels en nieuws over relaties, dating en psychologie te delen.

Over Marcelino
FAQ

Samenwonen, een prettig compromis?

Geplaatst in door admin2 op 14 September 2007

Hoe zorg je dat jullie huis niet te klein wordt

Hoewel sommige stelletjes hun toekomstige samenwonen zien als een feestje, mag je blij zijn als het uitloopt op een prettig compromis. Als twee partners flexibel zijn en elkaars prioriteiten en wensen respecteren dan ontstaat er vanzelf een goed werkend evenwicht waarbij er genoeg aan elkaars wensen tegemoet wordt gekomen. Ergernissen hoeven dan niet opgekropt te worden, tijdbommen hoeven niet onverwachts te barsten en ruzies zijn geen groot probleem, maar maken het leven alleen maar spannender. Voor twee mensen met dezelfde opruimroutines en woongebruiken een voor de hand liggend scenario, maar voor als dat niet het geval is… hier wat nuttige tips.
 
Vóór de grote dag…
Sommige stelletjes gaan er vanuit dat samenwonen niet veel anders dan wat ze van elkaar gewend zijn. Fout! Wees allebei –liefst op voorhand – duidelijk en eerlijk over wat je verwacht van elkaar. Ook al liep je altijd al de vloer bij elkaar plat, samenwonen is echt wat anders.  Een heldere taakverdeling en een duidelijke begrenzing van gezamenlijke en eigen ruimte kan bijvoorbeeld al erg veel frustratie voorkomen. Wacht niet met het bespreken ervan, doe het voor de grote dag.
 

Onderhandelen voor samenwonende partners
Het is een cliché, maar om allebei aan je trekken te komen zonder dat het ten koste van elkaar gaat, zijn er een aantal ongeschreven regels die onderhandelen leuker en een stuk succesvoller kunnen maken.

Luisteren en laten luisteren
Door elkaar niet steeds in de rede te vallen wordt het gemakkelijker op gestructureerde manier te praten. Bovendien geef je de ander het gevoel dat je hem of haar serieus neemt, waardoor de kans groter is dat deze hetzelfde doet.

Uit je vraag als een wens en niet als verwijtende klacht
Een echte vraag maakt het voor de ander veel aantrekkelijker leuk te reageren.
Don’t: ‘Je doet veel leukere dingen met je vrienden! of ‘Moet het altijd zo’n zooi zijn als ik even weg ben.’
Do: ‘Vind je het leuk om vrijdag samen naar het strand te gaan?’ of  ‘Ik heb het vandaag druk, zou jij alsjeblieft de afwas kunnen doen?’
 
Stel geen vragen die eigenlijk beschuldigingen zijn
Don’t: ‘Vind je het normaal mij met deze afwas te laten zitten?’
Do: ‘Doe jij dan morgen de afwas?’
 
Wees concreet en houd het kort en relevant
Misverstanden en ergernnissen ontstaan vaak door een vage of breedsprakige manier van praten. Een lang verhaal over zaken die er maar indirect mee te maken hebben, maakt dat de ander niet goed weet wat er nou verwacht wordt.
Don’t: ‘Nou ja, misschien dat het wel leuk zou zijn als het huis morgen geschilderd zou zijn, want ik was laatst bij Ria en dat er zo leuk uit en toen was ik bij de Praxis en dacht… blabla ’
Do: ‘Ik weet dat het niet echt nodig was, maar ik gisteren verf gekocht en zou heel blij worden als je me morgen kan helpen met schilderen. Wat denk je ervan?’

Vermijd de omdraaitruc
Wat voor jou geldt hoeft niet voor de ander te gelden. Een veelgebruikte truc is zaken om te draaien a la: ‘Jij mag van mij toch ook altijd een avondje doorzakken zonder het te laten weten.’ Dat is niet relevant.
Liever: ‘Sorry schat de borrel liep wat uit, volgende keer zal ik bellen als ik later kom.’
 
Spreek voor jezelf
Vermom je wensen niet door te doen alsof ze van een ander zijn. Dat lokt onnodig een discussie uit waar niemand wat aan heeft.
Don’t: ‘Het is voor je eigen bestwil om minder te drinken. Mijn moeder zei laatst ook dat je er slecht uitzag.’
Do: ‘Ik zou graag willen als we samen uit zijn dat je iets minder drinkt, ik vind je dan echt vervelend doen en die humeurige katers van jou geven mij ook hoofdpijn.’
 
Lees geen gedachten, maar vraag het gewoon
Veel mensen denken onterecht dat ze precies weten wat de ander denkt. Zelfs al heb je het vaak goed en ben je gezegend met mensenkennis en intuïtie, het zorgt niet voor een goede sfeer.
Don’t: ‘Ben je weer chagrijnig, dat wordt een leuke avond dan!’
Do: ‘Je kijkt niet echt vrolijk. Hoe was het op je werk vandaag?’
 
In het verlengde hiervan: sommige mensen doen mopperend klusjes waarvan ze verwachten dat hun partner dat ook kan doen. Zonder het hun partner te vragen doen ze zelf maar omdat ‘vragen al bijna net zoveel moeite is als zelf doen’ Of gevaarlijker: ‘Ik vraag het maar niet, want hij zou het gewoon uit zichzelf moeten doen.’
 
Misbruik het verleden niet
Het is heel logisch met oude koeien te smijten als je iets niet vertrouwt omdat het eerder ook misging. Het gevaar lonkt echter dat je al snel ruzie krijgt over iets wat helemaal niet meer aan de orde is. Daarom:
Don’t: ‘Ja, net als vorig jaar zeker. Toen zei je ook dat je het zou doen, maar op het laatste moment ging je windsurfen.’
Do: ‘Okay, fijn dat je het wilt doen, kan ik er echt van op aan ook al er plotseling een lekker surfwindje staat?’
 
Vermijd etiketten en woorden als ‘altijd’, ‘niets’ en ‘nooit’
Etiketten saboteren de mogelijkheid van je partner om positief te reageren en te veranderen. Ze werken als een een zelfvervullende profetie.
Don’t: ‘Jij bent aartslui net als je vader, ik ga zelf wel weer. Aan jou heb ik niets.’
Do: ‘ Ik baal ervan dat dat je je niet aan de afspraak hebt gehouden! Wat doen we nu?’
 
Het spijt me…
Het oppotten van heftige emoties is allesbehalve gezond. Behoed jezelf hier voor, maar bedenk ook dat het sluiten van een compromis uiteindelijk beter is voor de vriendschap dan alleen maar gelijk willen krijgen. Waar er één wint, verliezen er twee! Voel je daarom niet te groot om je excuses aan te bieden. Het is eerder een kracht dan een zwaktebod. Als jullie ruzies vaker escaleren, spreek dan vantevoren af dat een van jullie zich zich terugtrekt voor een adempauze of time-out. Dat helpt echt!
 

eKudos Nu Jij

3 reacties op 'Samenwonen, een prettig compromis?'

Schrijf je in voor de reacties met RSS of TrackBack op 'Samenwonen, een prettig compromis?'.

  1. Gus reageerde met,

    op 23 June 2010 om 5:25 pm

    Samenwonen? Wat denkt de wetenschap over dit fenomeen?
    In het artikel “Should We Live Together? – What Young Adults Need to Know about Cohabitation before Marriage” (D. Popenoe and B. Dafoe Whitehead. The National Marriage Project: 2002) de auteurs schrijven het volgende over het samenwonen voor het huwelijk:

    Living together is not a good way to prepare for marriage or to avoid divorce. What’s more, it shows that the rise in cohabitation is not a positive family trend.
    Cohabiting unions tend to weaken the institution of marriage and pose special risks for women and children. Specifically, the research indicates that:
    + Living together before marriage increases the risk of breaking up after marriage.
    + Living together outside of marriage increases the risk of domestic violence for women, and the risk of physical and sexual abuse for children.
    + Unmarried couples have lower levels of happiness and well-being than married couples.

  2. Lisa reageerde met,

    op 20 July 2010 om 10:10 pm

    Hallo Gus,

    Logischerwijs zou je denken dat samenwonen voor het huwelijk juist meer garantie geeft voor het slagen ervan. Waarop zijn de onderzoeken op gebaseerd? Samenwonen zonder kinderen is ook veel makkelijker, en als je dan uitelkaar gaat dan brengt het minder moeite met zich mee, dan met scheiding en/of kinderen.

  3. Gus reageerde met,

    op 22 September 2010 om 10:24 am

    Hallo Lisa,

    Op de website van de schrijver/relatietherapeut Andrew G. Marshall, heb ik aan hem een vraag (zie hieronder) gesteld over samenwonen. Verder, op het Internet kan je het artikel lezen.

    In the USA, Great Britain and in Australia (but not yet implemented in the Dutch education system), there are growing tendency of marriage and relationship education programmes (for example: LoveU2: Getting smarter about relationships. M. Pearson. Berkeley, CA: The Dibble Institute for Marriage Education, 2007) developed for teenagers, adolescents and adults. Some of the reasons to develop these programmes are to improve healthy relationships between romantic partners, reduce teenage pregnancy and to stop abusive relationships.
    In some of these programmes (for example in: LoveU2: Getting smarter about relationships) the participants are taught to avoid cohabitation before marriage. In the article “Should We Live Together? – What Young Adults Need to Know about Cohabitation before Marriage” (D. Popenoe and B. Dafoe Whitehead. The National Marriage Project: 2002) the authors explains: that living together is not a good way to prepare for marriage or to avoid divorce. What’s more, it shows that the rise in cohabitation is not a positive family trend.
    Cohabiting unions tend to weaken the institution of marriage and pose special risks for women and children. Specifically, the research indicates that:

    + Living together before marriage increases the risk of breaking up after marriage.
    + Living together outside of marriage increases the risk of domestic violence for women, and the risk of physical and sexual abuse for children.
    + Unmarried couples have lower levels of happiness and well-being than married couples.

    My question is, is living together a good way to prepare for marriage or to avoid divorce, or are the recent social science evidence telling us that living together is not a good way to prepare for marriage or to avoid divorce?

    Andrew writes: Thanks Gus interesting thoughts. What do others think? For me, I think there is a big difference between people who live together for a short time – probably about eighteen months on the journey to making the bigger commitment of marriage and those who both feel living together is enough and don’t need the seal of the state. Finally, there are couples where one partner wants marriage but the other doesn’t – this is definitely problematic and often a recipe for unhappiness.

Reageer op het bericht of de reacties