Weblog van psycholoog Marcelino Lopez

Maik vraagt zich af: ‘Ik werk bij een bureau dat enquêtes houdt om de kwaliteit en populariteit van bepaalde producten te bepalen. Ik had laatst een discussie met mijn vrouw over een bepaalde magnetron die zij wilde hebben: zij vertrouwt meer op de mooie praatjes van de buurman daarover dan mijn onafhankelijke onderzoek waaruit blijkt dat dat product onder de maat presteert. Ik snap dat niet, jij?’

Ik heb daar ooit iets over geschreven in een artikel over blinde vlekken. Ik zal het hieronder herhalen. Het komt erop neer dat persoonlijke verhalen gevoel oproepen en de meeste statistieken niet. De vreugde van je buurman over z’n magnetron kun je direct voelen, een slecht rapportcijfer uit een statistiek over diezelfde magnetron niet.

Mensen zijn van oudsher verhalenvertellers. Om onze kennis en historie over te dragen vertelden onze voorouders persoonlijke verhalen. In evolutionaire termen is het pas kort geleden dat we onze kennis over de wereld officieel onderzochten, opsloegen, organiseerden en bijhielden. Waar we vroeger afhankelijk waren van persoonlijke anekdotes, over goed en slecht, nuttig en onnuttig, hebben we nu de beschikking over betrouwbare wetenschappelijke kennis en betrouwbare statistieken. Het gemiddelde cijfer dat een grote groep mensen toekent aan een bepaald product zegt meer dan het ene cijfer van een individu. Misschien heeft die ene persoon net toevallig geluk, of pech met zijn product.

Stel dat je bijvoorbeeld een fiets wilt kopen en een vriend waarschuwt: ‘Niet kopen, ik heb alleen maar ellende gehad met dat ding.’ En stel dat de consumentengids naar aanleiding van een statistisch onderzoek meldt dat de fiets erg betrouwbaar is en dat er weinig klachten zijn. Als je bent zoals de meeste mensen zul je toch je vriend vertrouwen en de fiets niet kopen. Terwijl je vriend maar één fiets heeft geprobeerd en de consumentenbond gegevens heeft verzameld over misschien wel honderd fietsen.

Een groot voordeel van wetenschap en statistisch onderzoek is dat zij intuïtieve ‘waarheden’ kan ontkrachten als ze niet kloppen. Desalniettemin hebben we de neiging om een willekeurige, maar overtuigende ooggetuigenis meer serieus te nemen. Als jij vliegangst hebt en naar documentaires over vliegtuigrampen kijkt, zul je niet snel geloven dat vliegen een van de meest veilige manieren van transport is. Statistieken roepen weinig gevoel op, persoonlijke verhalen wel.

Het lijkt gemakkelijk. Je hebt herhaaldelijk last van bepaalde psychische klachten – zoals stress, angst, besluiteloosheid, gevoelens van minderwaardigheid of somberheid – en neemt een psycholoog in de hand. Hopelijk verwijst de huisarts jou vervolgens naar een goede. Eentje waarmee je een leuke klik hebt en die jou van je specifieke klachten afhelpt.

De werkelijkheid is ingewikkelder. Het lastige van psychologische klachten is dat ze vaak een stuk moeilijker te duiden zijn dan – pak ‘m beet – hoofdpijn of een maagzweer. Het gaat om een (vaak ingewikkelde) wisselwerking tussen gedrag, gevoel en gedachten die jou ofwel gelukkig ofwel ongelukkig kan maken.

Soms is een heel specifieke angst of een onverwerkte ervaring de bron van ellende, maar vaak ligt er een mix van vage en minder vage oorzaken aan de klachten ten grondslag. Klachten die ook nog eens invloed op elkaar hebben en elkaar uitlokken. Weinig zelfvertrouwen, een terugkerende herinnering aan een nare gebeurtenis, slecht slapen, een moeilijke relatie, een gebrekkige gezondheid, reorganisatie op het werk. Allemaal zaken die kunnen zorgen voor ruis in lichaam en geest.

De vragen ‘waar heb ik precies last van?’ en ‘hoe en in welke volgorde los ik het op?’ zijn niet makkelijk beantwoord. En als je eenmaal bij therapeut zit kun je je afvragen ‘helpt het wel echt?’ en ‘waarom helpt het dan precies?’

Een geschikte therapeut uitzoeken voelt voor veel mensen als het nemen van een wilde gok. En dat is niet gek gezien er er zo’n 250 soorten psychotherapie geregistreerd zijn. Zie hier een overzicht van de bekendste.

Therapeuten zijn het niet altijd eens met elkaar en de theorieën en technieken lopen soms sterk uiteen. Cognitieve gedragstherapie, mindfulness, EMDR, psychoanalyse, RET, NLP zijn enkele bekende therapiesoorten met hun eigen specifieke manier van helpen. Sommige therapeuten willen je vooral inzicht geven, anderen willen je van alles laten doen en ervaren, sommige raden je pillen aan en weer anderen hangen het op aan acceptatie en loslaten. En ook in de alternatieve hoek barst het van mogelijkheden: helderzienden, Reiki-masters, Chakra-healers staan klaar om je geestelijk op te schonen en meer controle over je leven te geven.

Hoe weet je wat voor jou de juiste weg is?

Wetenschappelijk onderzoek naar therapie is bedoeld om te testen in hoeverre behandelingen en technieken echt helpen. Dat moet toch wel een goede leidraad geven? Je zoekt gewoon de therapie uit die het beste helpt bij de klachten die jou het meest dwars zitten en klaar ben je. Toch?

Ook hier moeten we dealen met de ‘onhandige’ werkelijkheid:

Alle (erkende) therapieën werken gemiddeld gezien even goed

Je hoort het goed: de verschillen in effectiviteit zijn minimaal tot niet bestaand (wanneer de therapie toegesneden is op de klachten). Het succes van therapie wordt in grote mate gedragen door een paar achterliggende gemeenschappelijke factoren, waarvan de belangrijkste zijn: jouw eigen verwachting of het zal werken (het placebo-effect) en je werkrelatie met de therapeut.

Iets specifieker gaan onderzoekers ervan uit dat er vier werkzame factoren zijn die verbetering van psychische klachten geven.

1. De tijd
Asay en Lambert (1999) schatten dat 40 % van de psychologische klachten sowieso verbeterd zouden zijn, therapie of geen therapie. Stemming verloopt volgens een golfbeweging, op het laagste punt gaat de rit altijd weer wat omhoog en de meeste mensen zullen over het algemeen in therapie gaan als ze zich op hun slechtst voelen. Daarnaast zijn er allerlei zaken die niks met therapie te maken hebben die je in een opwaartse spiraal tillen. Je bent verliefd geworden, of hebt juist gebroken met een nare partner, de nieuwe baan doet je goed, de zeurende rugpijn is weg door yoga, de vakantie heeft je laten inzien dat je moet stoppen bij je werk.

2. De band met de therapeut
Zo’n 30 % heeft, volgens schattingen, te maken met de band die je met je therapeut hebt. Goede therapeuten zijn over het algemeen invoelend, niet-veroordelend, ondersteunend, stralen autoriteit uit en geven je hoop op een betere toekomst. Ze houden zich niet strikt aan hun handboek maar stemmen de sessies af op de doelen en opvattingen van hun cliënt.

3. Jouw verwachtingen
Zo’n 15 % laat zich volgens Asay en Lambert verklaren door de hoop op verbetering. Die hoop zorgt voor het placebo-effect. In therapie ‘genees’ je voor een groot gedeelte jezelf. De therapeut is daarbij echter wel onmisbaar. Diens verwachtingen, overtuigingskracht en persoonlijkheid zijn doorslaggevend of jij overtuigd wordt. Op het moment dat jij heil in een bepaalde therapie ziet ga je al vooruit. Het moment dat jij hebt besloten in therapie te gaan geeft vaak al verlossing van de klachten. Dat is een belangrijke vaststelling over hoe therapie werkt. Als iemand jou kan overtuigen dat een dagelijks praatje maken met de boom in je achtertuin het enige is wat jij nodig hebt, dan zal dit een heilzaam effect op je geestelijk welzijn hebben. Een goede therapeut is zich hiervan bewust.

4. De therapeutische techniek zelf
Daarnaast heeft slechts zo’n 15% zou te maken hebben met de specifieke methode of therapie zelf.

Maakt het dan geen donder uit voor welk type therapie je kiest?
Het maakt wel uit. Niet elke therapie, methode of therapeut past bij jouw doelstellingen, klachten en temperament. Er zijn een aantal factoren die maken dat een therapie meer kans heeft op slagen. Het is over het algemeen belangrijk dat je…

- een goede werkrelatie hebt met en vertrouwen in je behandelaar;
- achter de doelstellingen van de therapie staat en snapt waarmee je bezig bent;
- je klachten en wensen concreet worden gemaakt en de gewenste veranderingen meetbaar;
- en dat je vertrouwen hebt in een gunstige afloop.

In dit dossier willen we wat licht schijnen in de jungle van de psychologische hulpverlening. We proberen daarbij een aantal vragen voor je te beantwoorden, zodat jij -als je besluit een therapeut in de arm te nemen – de juiste keuze kunt maken.

Lees verder
Hoe kies je een therapeut of therapievorm die bij je past?

Doe de zelftest
Is er aanleiding om met een professional in gesprek te gaan?

Meest voorkomende psychische klachten
Somberheid en depressieve klachten
Angst en paniek
Trauma/ onverwerkte schokkende ervaring
Agorafobie of pleinvrees
Eetproblemen
Rouw en verlies
Burnout of overmatige stress
ADHD/ADD
Verslaving en obsessie
Piekeren en tobben
Relatieproblemen

Algemene artikelen over therapie en gedragsverandering
Wat is geluk?
Waarom is veranderen vaak zo ontzettend moeilijk?
Psychische klachten via internet aanpakken: werkt dat?

Mirja (32) is sinds vier maanden zwanger en vraagt zich af waarom zij en haar man het juist nu zo moeilijk hebben: ‘We hadden er allebei zin in, maar de laatste tijd heerst er een sfeer van onafgebroken ruzie, spanning en misverstanden in huis. Ik heb het gevoel dat hij zich steeds meer van me afsluit, terwijl ik hem nu zo nodig heb. We slingeren elkaar de hele tijd verwijten naar het hoofd. Hoe kan dit en wat kunnen we eraan doen?

Niet alle vrouwen reageren hetzelfde op hun zwangerschap (en bijhorende toename van vrouwelijke hormonen), maar over het algemeen maakt de veranderde hormoonhuishouding vrouwen gevoeliger, onstabieler en kwetsbaarder. Ook maken ze zich logischerwijs meer zorgen over de toekomst. Uiteraard heeft dit zijn weerslag op de relatie.

Daarbij zijn niet alle relaties even goed tegen dit soort druk bestand. In periodes waarin je elkaar echt nodig hebt kunnen tegenstellingen of misverstanden tussen partners zich in rap tempo verscherpen. De wisselwerking tussen jullie verandert: de verwachtingen zijn groter. Het is in die zin een test van jullie relatie.

Je kunt hierdoor naar elkaar toegroeien of verder uit elkaar komen te staan. In jullie geval is dat het laatste. Dezelfde oude irritaties en misverstanden kunnen in deze rare, onbekende, kwetsbare periode ineens omvergeeflijk lijken en flink toenemen.

Omdat de kloof in jullie gevoelsleven groter is dan voorheen -mannen houden dezelfde hormoonhuishouding- is communicatie tussen jullie belangrijker dan normaal. Dingen die eerst vanzelfsprekend waren zijn dat nu misshien niet. Een voorheen onafhankelijk vrouw kan tijdens haar zwangerschap bijvoorbeeld ineens meer aandacht en bevestiging willen, een sociale, praatgrage vrouw kan ineens meer op zichzelf willen zijn en minder aandacht voor manlief hebben enzovoorts. Het wordt nu belangrijker dan ooit om op elkaar te blijven intunen, vragen te stellen en meer te delen van je innerlijke monoloog.

Een gouden communicatieregel: onthoud je van verwijten en geef op een positieve manier aan wat je nodig hebt. Dat brengt mensen altijd dichter bij elkaar. Een man voelt niet altijd goed aan wat een vrouw nodig heeft , maar verwijten maken, klagen en zeuren (met als achterliggende gedachte hij zou dit toch wel zelf moeten weten) maakt het extreem lastig voor hem op positief op jouw behoeften te reageren. Vragen en delen wat je voelt loont meer.

Over de oorzaak van problemen in de slaapkamer, met name het libidogehalte, bestaan talloze meningen. In de medische wereld wordt er van alles aan gedaan om de seksuele lust van mensen te verhogen. De oplossing ligt misschien veel dichterbij dan gedacht, te beginnen bij de dagelijkse routine en ijskastinhoud. Wetenschappelijk onderzoek naar allerlei mogelijke libidoverlagende oorzaken heeft geleid tot soms verrassende conclusies. Jessica Numann van Elsevier zette ze voor je op een rijtje.

Meer benieuwd naar de psychologische kant van libidoverhoging? Kijk hier.

Serieuze vraag van Slate-columnist Jacob Weinberg: waarom zijn mensen zo geïnteresseerd in beroemdheden? Jacob begrijpt de populariteit van -bijvoorbeeld – onzinnige programma’s als Shownieuws en bladen als Weekend niet. En hoewel beroemdheden hem verder niet interesseren is hij wel ‘extreem’ benieuwd naar een verklaring voor deze obsessie met bekende mensen. Hij geeft een overzicht van de meest plausibele theorieën. Lees zelf maar. Ik zou het zelf kunnen uitleggen, maar het interesseert me op dit moment eigenlijk niet zo. Ik ben nog wat van slag door dit verhaal. Rihanna? Toch niet Rihanna?

Veel mensen associëren psychologische hulpverlening nog steeds met een sofa en een oudere, wijze therapeut die zijn cliënt vriendelijk, maar indringend aankijkt. Anderen denken eerder aan een klinische omgeving waar de cliënt met een bakkie koffie uit de automaat zijn klachten bespreekt. Welkom in de 21ste eeuw. Tegenwoordig is er de mogelijkheid om psychische klachten – zoals somberheid, overmatige stress, eetproblemen, angsten en trauma – thuis in je eigen omgeving aan te pakken. Met een laptop op schoot. Een psycholoog aan de andere kant van het scherm begeleidt je.

Hoe werkt dat precies? En werkt het überhaupt wel? Janneke Broeksteeg (34) weet er alles van. Zij ontwikkelt online behandelingen bij Interapy.nl en behandelt zowel cliënten vanachter haar beeldscherm als in de psychologenpraktijk waar zij werkzaam is.

Wat is internettherapie precies?
“Internettherapie is een verzamelnaam voor verschillende vormen van therapie die via internet aangeboden worden. Er zijn de laatste jaren veel sites bijgekomen die zich richten op psychische problematiek. Het is lastig om door de bomen het bos te zien. De therapieën verschillen onder andere in de intensiteit van het contact met de behandelaar. Zo zijn er internettherapieprogramma’s waarbij je zelfstandig therapie volgt – je kunt het vergelijken met het lezen van een zelfhulpboek. Er zijn programma’s waarbij je kunt mailen, chatten of bellen met je behandelaar en er is internettherapie waarbij er veel en intensief contact met de behandelaar is. Deze laatste vorm lijkt nog het meest op face-to-face therapie, behalve dan dat cliënt en behandelaar communiceren via internet en elkaar dus niet zien.”

Hoe kan het dat internettherapie even goed werkt als behandelingen waarbij je je therapeut ziet?
“Er is veel onderzoek gedaan naar de werkzaamheid van internettherapie. Het blijkt dat therapeut en client bij internettherapie net zo’n goede band met elkaar opbouwen als bij face-to-face therapie. Cliënten beoordelen het contact met hun internettherapeut over het algemeen als heel persoonlijk. Wat wel aardig is, is dat cliënten soms na afloop van een therapie tegen mij zeggen dat ze toen ze begonnen eigenlijk een beetje sceptisch waren, en dat ze tijdens de therapie ervaren dat het veel persoonlijker is dan ze aanvankelijk dachten. Volgens mij zou het wel eens zo kunnen zijn dat je bepaalde onderwerpen zelfs eerder “vertelt” als je een therapeut niet ziet – bijvoorbeeld als het gaat over onderwerpen waar iemand zich voor schaamt, of waarover iemand zich schuldig voelt. De drempel om hulp te gaan zoeken is via internet denk ik lager.”

Is het niet raar dat je iemand niet ziet?
“Ik vind van niet. Mijn ervaring is dat het eigenlijk altijd lukt om een prettig contact met iemand op te bouwen. Het vraagt natuurlijk wel dat je als behandelaar een nauwkeurige lezer wordt en dat je zorgvuldig formuleert, maar ja dat laatste dat doe ik in face to face therapie ook.”

Kun je kort de voor- en nadelen afzetten tegen normale therapie?
“Ik denk dat internettherapie niet voor iedereen geschikt is. Soms is het nodig om iemand te zien in therapie – bijvoorbeeld als de klachten heel ernstig zijn, of als iemand zelf niet goed kan inschatten hoe ernstig zijn eigen situatie is. Denk bijvoorbeeld aan iemand die last heeft van een psychose of van manische klachten.”

En de voordelen?
“Wat veel mensen prettig vinden aan internettherapie is dat je het op je eigen tijd en vanuit huis kunt doen. Dat geeft een hoop vrijheid. Fijn is ook dat alles wat je schrijft – en alles wat je behandelaar schrijft – bewaard blijft. Je kunt teruglezen wat er de vorige keer gezegd is, een gesprek daarentegen is voorbij zodra je de kamer verlaat. Ik hoor vaak van mensen dat ze na afloop de hele therapie geprint hebben. Als het dan eens tegen zit kunnen ze teruglezen wat eerder geholpen heeft.”

Zijn er mensen die je eerder face-to-face dan wel internetherapie zou aanraden?
“Afgezien van dat internettherapie niet voor alle klachten geschikt is denk ik dat het eigenlijk vooral van iemands persoonlijke voorkeur afhangt. Vind je het prettig om thuis aan je problemen te werken, of ben je iemand die graag iemand tegenover zich heeft?”

Bij welke klachten is het effectief?
“Bij Interapy hebben we op dit moment behandelingen voor depressie, burn-out en overspanningsklachten, voor traumaklachten, eetproblemen zoals boulimia en eetbuistoornis, rouwverwerking, paniekklachten, en er is een behandeling speciaal voor jongeren die een nare seksuele gebeurtenis meegemaakt hebben. Momenteel wordt er hard gewerkt aan het ontwikkelen van een behandeling voor mensen met slaapproblemen.”

Kun je kort uitleggen hoe zo’n protocol tot stand komt?
“Het ontwikkelen van een internettherapie-protocol is een intensief proces dat veel tijd kost. We ontwikkelen een nieuw protocol met een team van specialisten. Zo’n team bestaat uit ICT-ers, psychologen, en internettherapie-experts. We nemen als basis voor een nieuw protocol therapeutische interventies uit face to face therapie waarvan bekend is dat die goed werken. Die interventies vertalen we als het ware naar internettherapie. Dat betekent onder andere dat we nadenken over mooie schermen waarop cliënten opdrachten kunnen maken. Een voorbeeld: als je meer informatie wilt over de momenten waarop iemand zich gespannen voelt dan heeft het zin om dat een tijdje zo precies mogelijk bij te houden wanneer die spanning zich voordoet. In welke situaties stijgt de spanning en hoe gespannen voelt iemand zich op zo’n moment? Je kunt voor een internettherapie mooie schermen bedenken die het makkelijker maken om dat bij te houden en die de resultaten van het bijhouden bijvoorbeeld in een grafiek zetten waardoor je een duidelijk beeld krijgt van hoe spanning zich ontwikkelt.”

Wat vind je leuker om te doen, behandelen via internet of in je praktijk?
“Moeilijke vraag. Ik vind het allebei ontzettend leuk om te doen. Ik geloof dat ik juist de combinatie erg leuk vind. Als er veel aan de hand is met iemand dan kan het goed werken om internettherapie en face-to-face therapie te combineren. Ik merk dat dat goed werkt, het is een efficiënte manier om klachten aan te pakken. Het is intensief, maar je bent er sneller weer vanaf.”

Meer lezen over internettherapie? Klik hier.

Hoe kan het dat destructieve en niet-functionele gewoonten vaak zo verbazingwekkend lastig te veranderen zijn? Zelfs als je maar al te goed beseft dat drinken meer kapot maakt dan je lief is, dat de schurende ademhaling rechtstreeks met de sigaret te maken heeft en het vermijden van spoken of eeuwige piekeren je echt niet verder helpt. Veel mensen weten heus wat er ‘mis’ is, maar toch is dat inzicht zelden genoeg om te veranderen.

Veranderen is moeilijk om een een heel simpele reden: ons brein heeft een ingebouwde weerstand tegen verandering.

Lees verder

“De koek was gewoon op…”
De term burnout staat voor het gevoel opgebrand te zijn. Meestal is dit gevoel werkgerelateerd, maar ook zware familieomstandigheden of andere verplichtingen kunnen ermee te maken hebben. De wil om aan het werk te gaan is er soms wel, maar de energie niet. Het gebrek aan energie gaat vaak samen met minder zelfvertrouwen en een teleurgestelde, afstandelijke houding ten opzichte van werk. Burnout heeft overlap met depressieve klachten.

Mensen met burnout hebben het vaak over de druppel die de emmer deed overlopen. Na een lange periode van spanning en/of ontevredenheid kan na het zoveelste werkincident de koek ineens op zijn.

Mensen die aan een burnout lijden zijn vaak uiterst betrouwbare en verantwoordelijke werknemers die het beste voor hebben met hun bedrijf. Omdat lang niet alle collega’s en leidinggevenden zo’n hoge werkstandaard hanteren als zijzelf, zijn burnoutlijders vaak teleurgesteld in het reilen en zeilen op de werkvloer. Vaak speelt er ook een onopgelost arbeidconflict.

Behandeling in het kort
In therapie is er goed iets aan de burnout te doen. De behandeling bestaat uit een grondige bewustwording van de grenzen van het eigen lichaam. Doel is om beter naar het lichaam te kunnen luisteren en spanningsignalen te herkennen wanneer die zich aandienen. Pauzes worden ingebouwd zodat de batterij met regelmaat kan opladen. Omdat het aangeven van grenzen, of de omgang met leidinggevenden en collega’s vaak een rol speelt wordt ook de communicatie onder de loep genomen. Er zijn genoeg manieren om grenzen aan te geven, frustratie te uiten, en toch een goede verstandhouding met collega’s te houden. Dit zal ook bijdragen aan de oplossing van een eventueel arbeidsconflict.

Max (26): “Ik zie er erg middelmatig uit, ben niet bijzonder grappig of intelligent, noch ben ik een doelgerichte go-getter die vrouwen aan zich weet te binden. Vrouwen willen dat er op ze gejaagd wordt, maar daar ben ik te bescheiden voor. Hopeloos?”

In jouw korte mailtje lees ik veel veronderstellingen. Je gaat ervan uit dat je weet wat vrouwen denken en willen, en dat dat precies is wat jij NIET te bieden hebt. Je zegt bijna – ik overdrijf een beetje – dat vrouwen een oogverblindende academisch geschoolde macho zoeken die ook als stand-up comedian geen gek figuur zou slaan. Het is een klein wonder dat je het eigenlijk nog probeert als ‘normale’ man. Het probleem met dit soort dingen is dat alles wat je denkt ‘waar’ wordt. Als je denkt dat je een suffe vent bent die toch niet interessant is en geen leuk gesprek op gang weet te houden, tja dan…

Ik heb gelukkig goed nieuws voor je. De meeste vrouwen die ik ken – ook de leuke en aantrekkelijke – willen in de eerste plaats iemand die hen respecteert, naar ze luistert en hen neemt voor wie ze zijn. Klinkt als een uitgemolken cliché, maar zelfs wetenschappelijk onderzoek op dit vlak bevestigt het. Vertrouwen en intimiteit zijn het belangrijkst. En dat koop je niet met uiterlijk, geld, of leuke grappen alleen. Daar is oprechte betrokkenheid nodig. Liever een echt mens met wie ze contact en vertrouwen kan genieten dan een of andere droomprins die weinig aandacht voor haar heeft. Dat is namelijk pas echt saai. Natuurlijk is het vleiend voor een vrouw als Brad Pitt of Superman avances maakt, maar als dit verder zonder echte interesse of betrokkenheid gebeurt zal daar geen mooie relatie uit bloeien en zal deze mevrouw zich niet openstellen. Nou ja, okay, misschien dat er een keer seks uit voorkomt.
Mijn advies: laat je alsjeblieft niet leiden door nutteloze vooroordelen over wat de ander wil, maar maak gewoon contact door geïnteresseerd en jezelf te zijn. En vergeet daarbij niet van de ontmoeting zelf te genieten. Als je net als veel mannen daten ziet als een kwestie van ‘winnen’ of ‘verliezen’, dan wordt het een eenzame gelegenheid.
En bedenk ook: het is altijd te vroeg om op te geven.

Mirella (34): Ik ben teleurgesteld in de mannen waar ik doorgaans op val. Ze deugen niet, eten buiten de deur en gaan niet echt voor me! Ik wil nu el een keer een serieuze relatie, en kinderen. Ik vind andere mannen vaak zo voorspelbaar en gewoon. Hoe kan ik zo masochistisch zijn steeds weer op zulke types te vallen? Ik wil eerlijk antwoord.

Beste Mirella, je verdeelt de wereld in spannende, foute mannen en saaie, goede mannen. Nogal een eenzijdig wereldbeeld als ik eerlijk ben. Je ziet zwart-wit terwijl de wereld full colour is. Zo heb je saaie mannen die fout zijn, saaie mannen die niet fout durven zijn, goede mannen die stiekem wel fout zijn en foute mannen die eigenlijk goed willen zijn, maar de juiste vrouw niet tegenkomen. Er is echt zoiets als mannelijke variëteit.

Ik vermoed – maar weet het niet zeker – dat je op foute mannen valt, omdat je niet goed genoeg om je heen kijkt en nogal aanbodgericht bent. Zogenaamde foute mannen vallen eerder op omdat ze initiatief nemen en getraind zijn vrouwen te spotten die er gevoelig voor zijn. En eerlijk is eerlijk: veel foute mannen weten hoe ze charmant kunnen zijn. Het is die handigheid die hen toegang verschaft tot meerdere vrouwen, en hen daarom minder ‘bindbaar’ maakt.

Je kunt de mannen de schuld geven, maar je bent nu een volwassen vrouw. Je weet inmiddels best wat er te koop is in de wereld. Ik snap dat je voor de charme en avontuurlijkheid van een foute man valt, maar ook behoefte hebt aan oprechtheid en betrokkenheid. Je kunt mannen heus iets grondiger op hun ‘foutheid’ testen voordat je je weer emotioneel met één van hen inlaat. Hoe? Iets meer g-e-d-u-l-d aan de dag leggen – saai, ik weet het – en iets meer variëteit in de mannelijke soort leren zien en waarderen. Je kunt jezelf daar een beetje in trainen. Misschien is een cursusje vogelspotten wel iets voor je?